
فرخی یزدی – رباعی شماره 38
چون ابر بهار چشم خون بار من است
چون غنچه ی نشکفته دل زار من است
فریاد و فغان و ناله هر شب تا صبح
چون مرغ اسیر در قفس کار من است

فرخی یزدی – رباعی شماره 38
چون ابر بهار چشم خون بار من است
چون غنچه ی نشکفته دل زار من است
فریاد و فغان و ناله هر شب تا صبح
چون مرغ اسیر در قفس کار من است