فرخی یزدی – رباعی شماره 37
هر چند که پشت خم تخت من است
در روی زمین برهنگی رخت من است
با اینهمه جور چرخ و بی مهری ماه
خورشید فلک ستاره ی بخت من است
فرخی یزدی – رباعی شماره 37
هر چند که پشت خم تخت من است
در روی زمین برهنگی رخت من است
با اینهمه جور چرخ و بی مهری ماه
خورشید فلک ستاره ی بخت من است