رهی معیری – غزلیات
شماره 116
آتشین لب
ای بت من به عقل و دین، آنچه نکرده ای بکن
با من خسته بیش از این، آنچه نکرده ای بکن
لب بگشا و جان طلب، تا فکنم به پای تو
آنچه ندیده ای ببین، آنچه نکرده ای بکن
از تو به وعده ای خوشم، آنچه نگفته ای بگو
وز لب گرم آتشین، آنچه نکرده ای بکن
از کف من ز جان و دل، آنچه نبرده ای ببر
با دل من ز جور و کین، آنچه نکرده ای بکن
تا ز بلای زندگی، جان رهی رها شود
ای شب محنت آفرین، آنچه نکرده ای بکن