مستیم و ساز بی خبری ساز کرده ایم

رهی معیری – غزلیات

شماره 110

خانه برانداز

مستیم و ساز بی خبری ساز کرده ایم

غم را به حیله از سر خود باز کرده ایم

ای گلبن مراد، مکن سرکشی، مکن !

کز آشیان به بوی تو پرواز کرده ایم

پر کنده ایم خانه ی هستی، به موج اشک

ما کار سیل خانه بر انداز کرده ایم

از داغ آتشین لب او همچو نای و نی

دل را به ناله ، زمزمه پرداز کرده ایم

چون شبنمی که بر ورق گل چکد ، رهی

اشکی نثار خواجه ی شیراز کرده ایم