اخلائی اخلائی صفونی عند مولایی
و قولوا ان او والی قد استولت لافیایی
اخلایی اخلایی، مرا جانیست سودایی
چو طوفان بر سرم بارد غم و سودا ز بالایی
و قولوا ایها المولی الا یا نصرةالدنیا
فجدلی نظرة احیا، اذا ما شئت القایی
اخلایی اخلایی،بشویید از دل من دست
کزین اندیشه دادم دل به دست موج دریایی
یقول القلب لی یا هو فصیحاً فاتحا فاه
فمالم یأت لقیاه متی تفرح یلقتایی؟
اخلایی اخلایی، خبر آن کارفرما را
که سخت از کار رفتم من مرا کاری بفرمایی
فجد بالراح یا ساقی، و روی منه اشواقی
ولا یبقی لنا باقی، سوی تصویر مولایی
اخلایی اخلایی، امانت دست من گیرید
که مستم ره نمیداند بدان معشوق زیبایی
فجد بالراح لی سکرا، ولا یبق لنا فکراً
فها ان لم یکن صرفا، فما زجه ببلوایی
اخلایی اخلایی، به کوی او سپاریدم
بدان خاکم بخوابانید کان سرمست و بینایی
الا یا ساقی الواهب، ادر من حمرة الراهب
فلا ادری منالذاهب، ولا ادری منالجایی
اخلایی اخلایی خبر جان را که میدانم
که تو بر راه اندیشه حریفان را همی پایی
مغانی الروح غنوالی، وبالاوتار ظنوانی
و بالالحان حنوالی غنانکم صفو مغنایی
اخلایی اخلایی که هر روزی کمی شوری
به کویی لولیان افتد بر لولی سرنایی
و تبریزاً صفهوالیهاد و شمسالدین تالیها
فهو مولی موالیها، و مولا کل علیایی
اخلایی اخلایی زبان پارسی میگو
که نبود شرط در حلقه شکر خوردن به تنهایی



