ورود / عضویت



بر سر مژگان یار من مزن انگشت - ادبستان شعر پارسی % %

بر سر مژگان یار من مزن انگشت

شاطر عباس صبوحی قمی

غزل شماره  7

 

بر سر مژگان یار من مزن انگشت

آدم عاقل به نیشتر نزند مشت

پرده چو باد صبا ز روی تو برداشت

ریخت به خاک آبروی آتش زرتشت

پیش لبت جان سپردم و به که گویم

بر لب آب حیات تشنگی ام کشت

پشت مرا اگر غمت شکست عجب نیست

بار فراق تو ، کوه را شکند پشت

خون مرا چشم جادوی تو نمی‌ریخت

از پی قتلم لبت به شیر زد انگشت

مغبچگان ! پای از نشاط بکوبید

دختر رز می‌رود به حجله ی چرخشت

کافر و مومن چو روی خوب تو بینند

آن به کلیسا و این به کعبه کند پشت

دشمن اگر می‌کُشد ، به دوست توان گفت

با که توان گفت اینکه دوست مرا کُشت ؟

آب حیاتش تراود از بن ناخن

آنکه لبت را نشان دهد به سر انگشت

کام صبوحی نبرد از لب لعلت

تا که به خون جگر چو غنچه نیاغشت

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤