سحاب اصفهانی – غزل شماره 177
دل به درد عشق اگر چندی گرفتارت کند
شاید از درد گرفتاران خبردارت کند
دلبری بایست هر جایی تو را تا هر زمان
باخبر از اضطراب رشک اغیارت کند
گر بیاری تاب در آیینه بنگر روی خویش
تا چو من زین نیکوان، حسن تو بیزارت کند
گر تو را این است دل باید نگار پر فنی
تا به هر ساعت هزاران عشوه در کارت کند
گاهگاهی گوش بر افغان بیداران کنی
گر فغان دل شبی از خواب بیدارت کند
عاقبت پاداش آن جوری که کردی با سحاب
سخت میترسم به روز خود گرفتارت کند