ماییم و دلی نهفته غم ها در او

رهی معیری – رباعی شماره 35

سر سودایی

ماییم و دلی نهفته غم ها در او

خون موج زند چون دل مینا در او

یک دل دارم، هزار دلبر از پی

یک سر دارم، هزار سودا در او

نوشته‌های مرتبط

کو همنفسی که بوی درد آید از او؟

ادامه نوشته »

دردا که بهار عیش ما آخر شد

ادامه نوشته »

ای ماه به چشم اشکبارم رحمی

ادامه نوشته »

ای دل اگر آن روی بهشتی بینی

ادامه نوشته »

آن دوست، که ناکامی ما خواسته است

ادامه نوشته »

داریم دلی صاف تر از سینه صبح

ادامه نوشته »