ای سرمه چشم اختران خاک درت

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 61

ای سرمه چشم اختران خاک درت

قرص زر آفتاب طرف کمرت

این قصر که از روضه ی رضوان بابیست

بی باب مبیناد خدایا پسرت

نوشته‌های مرتبط

بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت

ادامه نوشته »

پایم که ز آزار نبودی اثرش

ادامه نوشته »

ای دانه ی خال سیهت دام دلم

ادامه نوشته »

باد سحری که بوستان آراید

ادامه نوشته »

گر باز نبینیم رخ چون خور او

ادامه نوشته »

مستان صبوحی چو سحر برخیزند

ادامه نوشته »