تا چند ز مهر مه آن غالیه موی

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 412

تا چند ز مهر مه آن غالیه موی

چون سایه روم در به در و کوی به کوی

با نامه و خامه باز گفتم غم دل

این هم دو زبان آمدی و آن نیز دو روی

نوشته‌های مرتبط

ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست

ادامه نوشته »

گر اهل دلی ای دل دیوانه ی مست

ادامه نوشته »

هر چند که ما را فلک بی سر و پای

ادامه نوشته »

آن حور پریچهره که ماواش دل است

ادامه نوشته »

بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت

ادامه نوشته »

صدیق چو عین صدق بود اسرارش

ادامه نوشته »