خواجوی کرمانی – رباعی شماره 41
آن پنبه که دست ازو همی باید شست
از بهر کهن لحافکی کوته و چست
دی بر زدمش که سخن سستش دیدم
چون تکیه توان کرد بر آن کنده ی سست
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 41
آن پنبه که دست ازو همی باید شست
از بهر کهن لحافکی کوته و چست
دی بر زدمش که سخن سستش دیدم
چون تکیه توان کرد بر آن کنده ی سست