یارم چو مقیم دل پر خون آید

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 223

یارم چو مقیم دل پر خون آید

در چشم پر آبم دگری چون آید

آهم ز میان جان برون خواهد شد

تا جان ز میان آه بیرون آید

نوشته‌های مرتبط

یا رب که میانت به کناری مرساد

ادامه نوشته »

مستی که نه هستیم زیان می دارد

ادامه نوشته »

مقبول تو عمر جاودانی یابد

ادامه نوشته »

گیسوی کژت گوی به چوگان ببرد

ادامه نوشته »

بازار روان از بدنت می شکند

ادامه نوشته »

گفتم سخنت گفت مگو کم یادست

ادامه نوشته »