خواجوی کرمانی – رباعی شماره 161
بازار روان از بدنت می شکند
ناموس بهار از سمنت می شکند
چون در دهنت هیچ نمی گنجد از آن
پیوسته سخن در دهنت می شکند
خواجوی کرمانی – رباعی شماره 161
بازار روان از بدنت می شکند
ناموس بهار از سمنت می شکند
چون در دهنت هیچ نمی گنجد از آن
پیوسته سخن در دهنت می شکند