هرگز به مراد من شبی روز نگشت

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 111

هرگز به مراد من شبی روز نگشت

بر من نفسی بی غم و حسرت نگذشت

این رنگ شفق خون دل ریش من است

در طاس افق ریخته از زرّین طشت

نوشته‌های مرتبط

ای شهره شهر باده باروت خوش است

ادامه نوشته »

از کار دل ار چه بوی خون می آید

ادامه نوشته »

ای خواجه شه مملکت آرایی باش

ادامه نوشته »

آن سرو خرامان که چنان می آید

ادامه نوشته »

ای دل چو به نامه می دهی شرح جنون

ادامه نوشته »

آنکو ز عقیقش آب شکّر رفته ست

ادامه نوشته »