گفتم سخنت گفت مگو کم یادست

خواجوی کرمانی – رباعی شماره 103

گفتم سخنت گفت مگو کم یادست

گفتم عهدت گفت برو کان بادست

گفتم کارم چو زلفت افتد در پای

در تاب شد و گفت چنین افتادست

نوشته‌های مرتبط

ای جان به غمت شاد غمت شادی جان

ادامه نوشته »

هر لحظه شکن بر شکن مو مفکن

ادامه نوشته »

خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل

ادامه نوشته »

چون طره ز پای یار سر برگیرد

ادامه نوشته »

رخشنده رخ تو آفتابی دگرست

ادامه نوشته »

تا چند چو خور بر سر عالم لرزی

ادامه نوشته »