با می به کنار جوی می‌باید بود
حافظ-رباعی شماره 15
با می به کنار جوی می‌باید بود
وز غصه کناره‌جوی می‌باید بود
این مدت عمر ما چو گل ده روز است
خندان لب و تازه‌روی می‌باید بود
معنی بیت های شعر
۱. با می به کنار جوی می‌باید بود / وز غصه کناره‌جوی می‌باید بود:
در کنار جوی آب و با جام می باید نشست و از غم و اندوه دوری جست. حافظ در این بیت اشاره به لذت نوشیدن شراب در محیطی آرام و طبیعی دارد و توصیه می‌کند که برای رسیدن به آرامش، باید از غم و نگرانی فاصله گرفت و به زیبایی‌های زندگی پرداخت.
۲. این مدت عمر ما چو گل ده روز است / خندان لب و تازه‌روی می‌باید بود:
عمر ما همچون گلی است که تنها ده روز بهار دارد، پس باید همیشه خندان و شاداب بود. شاعر با این تشبیه زیبا، گذرا بودن زندگی را یادآور می‌شود و بر اهمیت شاد زیستن و استفاده از لحظه‌های کوتاه عمر تأکید می‌کند.
تفسیر شعر
رباعیات حافظ شیرازی – ادبستان شعر پارسی
واژگان دشوار : مصراع بیت ها ابیات تحلیل بررسی همراه با معنا مفهوم شعر شرح کامل توضیح.