ورود / عضویت



امشب غبارِ نالهٔ دل سرمه رنگ بود - ادبستان شعر پارسی % %

امشب غبارِ نالهٔ دل سرمه رنگ بود

بیدل دهلوی- غزل شماره 975

امشب غبارِ نالهٔ دل سرمه رنگ بود

یارب شکستِ‌ شیشهٔ‌ من از چه سنگ بود

از کشتنم نشد شفقی طرْفِ دامنی

خونم درین ستمکده نومیدْ رنگ بود

تا صاف‌ گشت آینه خود را ندیده ام

چون سایه نقشِ هستیِ من جمله زنگ بود

عالم به خون تپیدهٔ نومیدیِ من است

جستن ز صیدگاهِ مرادم خدنگ بود

حُسن از غبارِ شوخ‌نگاهان رمیده است

اینجا هجومِ آینه پشتِ پلنگ بود

همّت نمی‌رود به سرِ ترکِ اختیار

از خویش رفتنم به رهت عذرِ لنگ بود

عنقای دیگرم که ز بنیادِ هستی‌ام

تا نام‌، شوخی اثری داشت‌، ننگ بود

در دل برونِ دل دو جهان جلوه رنگ ریخت

این جامه بر قد تو چه مقدار تنگ بود

از بسکه بی‌دماغِ تماشایِ فرصتیم

ما را به خود نیامده رفتن درنگ بود

بیدل‌،‌ که داشت جلوه‌ که از برقِ خجلتش

در مجلسِ بهار چراغانِ رنگ بود

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤