ورود / عضویت



اگر به افواج عزمِ شاهان سوادِ روم و فرنگ گیرد - ادبستان شعر پارسی % %

اگر به افواج عزمِ شاهان سوادِ روم و فرنگ گیرد

بیدل دهلوی- غزل شماره 963

اگر به افواج عزمِ شاهان سوادِ روم و فرنگ گیرد

شکوه درویش هر دو عالم به یک دلِ جمعِ تنگ ‌گیرد

چو شمع ‌کاش از خیالِ شوکت طبیعتِ غافل آب‌ گردد

که سر فرازد به اوجِ‌ِ گردون و راهِ‌ِ کامِ نهنگ‌ گیرد

ز مکتب اعتبارِ دنیا ورق سیه‌ کردن است و رفتن

درین خُمِ نیل جامهٔ ‌کس به جز سیاهی چه رنگ‌ گیرد؟

گهر نی‌ام تا درین محیطم بوَد به عرضِ وقار سودا

حبابِ معذورِ بادسنجم ترازوی من چه سنگ‌ گیرد؟

ز خجلتِ اعتبارِ باطل اگر گذشتم ز من چه حاصل؟

کجاست دامانِ فرصت اینجا؟ که با تو گویم درنگ‌ گیرد

ز حرفِ طاقت‌گدازِ لعلت دمی به جرأت دچار گردم

که همچو یاقوتم آب و آتش عنانِ پروازِ رنگ‌ گیرد

به پاسِ دل تا کجا خورد خون، بهارِ نازی ‌که از لطافت

حنای ‌دستش‌ سیاهی آرد چو شمع ‌اگر گل به‌ چنگ‌ گیرد

ز چنگِ ‌آفتْ‌ْ کمینِ گردون،‌ کجا رود کس؟ چه چاره سازد؟

پیِ رمیدن ‌گم است آنجا که راهِ آهو، پلنگ‌ گیرد

ز تیره‌ طبعانِ وقت بگسل‌، مخواه ننگ وبال بر دل

ازین‌ که بینی نقوشِ باطل خوش ‌ست آیینه زنگ‌ گیرد

درین‌ جنون‌زارِ فتنهْ سامان‌، به شعله‌ کارانِ ‌کذب و بهتان

مجوش چندان‌ که عالمی را نَفَس به دودِ تفنگ ‌گیرد

مدم به طبعِ درشتِ ظالم فسونِ تأثیرِ مِهر بیدل

هزار آتش نفس‌ گدازد که آبِ خشکی ز سنگ ‌گیرد

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤