ورود / عضویت



بازم از فیضِ جنون آماده شد سامانِ صبح - ادبستان شعر پارسی % %

بازم از فیضِ جنون آماده شد سامانِ صبح

بیدل دهلوی- غزل شماره 898

بازم از فیضِ جنون آماده شد سامانِ صبح

می‌دهد چاک گریبان در کفم دامانِ صبح‌

از گدازِ پیکرم تعمیرِ امکان کرده اند

آسمان دودی‌ ست از خاکسترِ تابان صبح

فتحِ بابِ فیض در رفعِ توهّم خفته است

از شکستِ رنگِ شب وامی‌شود مژگان صبح

در جنون وضع‌ِ گریبانم تماشا کردنی ‌ست

همچو زخم‌ دل نمک دارد لب خندان صبح

اینقدر خون شهیدان در دمِ شمشیر تست

یا شفق دارد به‌ کف سررشتهٔ دامان صبح

ما به‌ کلفت قانعیم امّا ز بس ‌کم فرصتی

شام ما هم می‌زند پیمانۀ دوران صبح

نعمتی بر روی خوانِ ‌عمرِ کم فرصت ‌کجاست؟

همچو شبنم د‌ست‌ می‌شوید ز خود مهمان صبح

تا نگردد کاسه‌ات پر خون به رنگ آفتاب

آسمان مشکل ‌که در پیشت‌ گذارد نان صبح

تخم شبنم‌، ریشۀ عبرت درین‌ گلشن دواند

خنده توأم می‌دمد با ریزش دندان صبح

تا به کی خواهد هوس گردِ خیال انگیختن

در نفس‌ رفته‌ ست فرصت­عرصهٔ جولان صبح‌

ترکِ غفلت شاهدِ اقبالِ فیض ما بس است

چشم اگر از خواب ‌واشد نیست جز برهان صبح

هرکجا عرض نفس دادند جنس باد بود

غیر واچیدن چه دارد چیدن دکّان صبح

حسن از هر نالهٔ عاشق نقابی می‌درد

نگسلی ربط نفس ای بلبل از افغان صبح

تخمِ اشکی می‌فشانَد آه و از خود می‌رود

غیرِ شبنم نیست بیدل زادِ همراهان صبح

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤