ورود / عضویت



عمری ‌ست ‌که در حسرت آن لعلِ‌ گهرْ موج - ادبستان شعر پارسی % %

عمری ‌ست ‌که در حسرت آن لعلِ‌ گهرْ موج

بیدل دهلوی- غزل شماره 892

عمری ‌ست ‌که در حسرت آن لعلِ‌ گهرْ موج

دل می‌زندم بر مژه از خون جگر موج

گر شوخیِ زلفت فکند سایه به دریا

از آب روان دسته ‌کند سنبل تر موج

د‌ر حسرت‌ آن طرّۀ شبگون عجبی نیست

کز چاک دلی شانه زند فیضِ سحر موج

آنجا که کند جلوه‌ات ایجاد تحیّر

در جوهرِ آیینه زند سعیِ نظر موج

مشکل که برَد ره به دلت نالهٔ عاشق

در طبع ‌گهر ریشه دوانَد چقدر موج

بی‌ مطلبی آیینهٔ آرامِ نفس هاست

دارد ز صفا جامهٔ احرامِ گهر موج

مطرب نفست زمزمهٔ لعل ‌که دارد

در نالهٔ نی می‌زند امروز شکر موج

وحشت مده از دست به افسانهٔ راحت

زین بحر کسی صرفه نبرده‌ ست مگر موج

آفتْ هوس غیری و غافل‌ که در این بحر

بر زورقِ آسایشِ خویش است خطر موج

از خلوت دل شوخیِ اوهام برون نیست

در بحر شکسته‌ ست پر و بال سفر موج

فریاد که جز حسرت ازین ورطه نبردیم

تا چند زند دامن دریا به ‌کمر موج

بید‌ل ‌کرم از طینتِ ممسک نتوان خواست

چون بحر به ساحل نتراود ز گهر موج

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤