ورود / عضویت



به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدنِ موج - ادبستان شعر پارسی % %

به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدنِ موج

بیدل دهلوی- غزل شماره 887

به عبرت آب شو ای ‌غافل از خمیدنِ موج

که خودسری چقدر گشته بارِ گردنِ موج

درین محیط که دارد اقامت‌آرایی

کشیده است هجومِ شکست دامن موج

عنان ز چنگ هوس واستان ‌که بر رخ بحر

هواست باعث شمشیر برکشیدن موج

به عجز ساز و طرب‌ کن‌ که در محیط نیاز

شکستگی‌ ست لباس حریر بر تن موج

غبارِ شِکوه ز روشندلان نمی‌جوشد

در آب چشمهٔ آیینه نیست شیون موج

نکرد الفتِ مژگان علاجِ وحشتِ اشک

به مشت خس که تواند گرفت دامن موج

سراغ عمر ز گردِ رمِ نفس‌ کردیم

محیط بود تحیّرْ عنانِ رفتن موج

مرا به فکر لبت‌ کرد غنچهٔ گرداب

نفس نفس به لب بحر بوسه دادن موج

ز بیقراری ما فارغ است خاطر یار

دلِ ‌گهر چه خبر دارد از تپیدن موج؟

به بحرِ عشق ‌که را تابِ ‌گردن‌ افرازیست؟

همین شکستگیی هست پیش بردن موج

ز بیدلان مشو ایمن‌ که تیر آه حباب

به یک نفس ‌گذرد از هزار جوشن موج

توان به ضبط نفس معنی دل انشا کرد

حباب شیشه نهفته ‌ست در شکستن موج

چو گوهر از دمِ تسلیم‌ کن سپر بیدل

درین محیط ‌که تیغ است سرکشیدن موج

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤