ورود / عضویت



زین گلستان نیستم محتاج دامن چیدنی - ادبستان شعر پارسی % %

زین گلستان نیستم محتاج دامن چیدنی

بیدل دهلوی- غزل شماره 2782

 

زین گلستان نیستم محتاج دامن چیدنی

می‌برد چون رنگم آخر بی‌قدم‌ گردیدنی

از ندامت‌کاری ذوق طرب غافل نی‌ام

صد گریبان می‌درد بوی گل از بالیدنی

عمرها بر خویش بالد شیشه تا خالی شود

گردن بسیار می‌خواهد به‌ سر غلتیدنی

تا به‌ کی دزدد تری یارب خط پیشانی‌ام

خشک شد این لب به امّید زمین بوسیدنی

پنجهٔ بیکار، منع خار خار دل نکرد

کاش باشد سینه بر برگ حنا مالیدنی

مست و مخموری نمی‌باشد، همه محو دلیم

سنگ این‌ کهسار و مینا در بغل خوابیدنی

چون حباب از خامشی مگذر که حسن عافیت

خفته است آیینه در دست قفس دزدیدنی

عیب جویی طبع ما را دشمن آرام‌ کرد

خواب بسیارست اگر باشد مژه پوشیدنی

خودنمایی هر چه باشد خارجْ آهنگ حیاست

چون ‌گره بیرون تاریم از همین بالیدنی

دیده از نقش تماشاخانهٔ‌ گردون مپوش

دستگاه آن پری زین شیشه دارد دیدنی

غیر عریانی به هر کسوت ‌که می‌دوزیم چشم

دارد از هر رشته بر ما زیر لب خندیدنی

بی‌دلیل عجز بیدل هیچ جا نتوان رسید

سعی‌ کن چندانکه آید پیش پا لغزیدنی

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤