ورود / عضویت



اگر مشت غبار خود پر‌یشان می‌توان‌ کردن - ادبستان شعر پارسی % %

اگر مشت غبار خود پر‌یشان می‌توان‌ کردن

بیدل دهلوی- غزل شماره 2414

 

اگر مشت غبار خود پر‌یشان می‌توان‌ کردن

به چشم هر دو عالم ناز مژگان می‌توان ‌کردن

متاع زندگی هر چند می‌ارزد به باد اینجا

به همّت اندکی زین قیمت ارزان می‌توان ‌کردن

شب حرمان فرو برده‌ است عصیان‌گاه هستی را

اگر اشکی به درد آید، چراغان می‌توان کردن

بهار دستگاه شوق و چندین رنگ سودایی

جنون مفتست اگر یک ناله عریان می‌توان‌ کردن

غبار وادیِ حسرت فسردن بر نمی‌دارد

به پای هر که از خود رفت جولان می‌توان کردن

اگر حرص‌ گهر، دامن نگیرد قطرهٔ ما را

برون زین بحر، چندین رنگ توفان می‌توان‌ کردن

به رنگ شمع دارم رفتنی در پیش ازین محفل

به پا جهدی که نتوانم به مژگان می‌توان کردن

به وحشت، دامن همّت اگر یک چین بلند افتد

جهانی را غبار طاق نسیان می‌توان کردن

به طاووسی نی‌ام قانع ز گلزار تماشایت

مرا زین بیشتر هم چشم حیران می‌توان ‌کردن

ادبگاه محبّت گر نباشد در نظر بیدل

ز شور دل دو عالم یک نمکدان می‌توان‌ کردن

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤