ورود / عضویت



حیرتیم اما به وحشت ها هماغوشیم ما - ادبستان شعر پارسی % %

حیرتیم اما به وحشت ها هماغوشیم ما

بیدل دهلوی- غزل شماره 151

حیرتیم اما به وحشت ها هماغوشیم ما

همچوشبنم با نسیم صبح همدوشیم ما

هستی موهوم ما یک لب‌ گشودن بیش نیست

چون ‌حباب از خجلت اظهار خاموشیم ما

شور این دریا فسون اضطراب ما نشد

از صفای دل چو گوهر پنبه در گوشیم ما

خواب ما پهلو نزد بر بستر دیبای خلق

از نی مژگان خود چون چشم خس پوشیم ما

بحر هم نتواند از ما کرد رفع تشنگی

جوهریم آب‌ از دم شمشیر می‌نوشیم ما

گاه در چشم تر و گه بر مژه‌ گاهی به خاک

همچو اشک ناامیدی خانه بردوشیم ما

شوخ چشمی نیست‌ کار ما به رنگ آینه

چون حیا پیراهنی از عیب می‌پوشیم ما

چشمهٔ بیتابی اشکیم از توفان شوق

با نفس پر می‌زنیم و ناله می‌جوشیم ما

مرکز گوهر برون ‌گرد خط‌ گرداب نیست

هر کجا حرفی از آن لب سر زند گوشیم ما

کی بود یارب‌ که‌ خوبان یاد این بیدل‌ کنند

کز خیال خوشدلان چون غم ‌فراموشیم ما

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤