چو در جنت خرامیدم پس از مرگ

اقبال لاهوری

پیام مشرق

شماره 101

چو در جنت خرامیدم پس از مرگ

به چشمم این زمین و آسمان بود

شکی با جان حیرانم درآویخت

جهان بود آن که تصویر جهان بود

نوشته‌های مرتبط

موج را از سینه ی دریا گسستن می توان

ادامه نوشته »

سر خوش از باده ی تو خم شکنی نیست که نیست

ادامه نوشته »

به پهنای ازل پر می گشودم

ادامه نوشته »

سخنگو طفلک و برنا و پیر است

ادامه نوشته »

امی ای بود که ما از اثر حکمت او

ادامه نوشته »

تو دانی که بازان ز یک جوهرند

ادامه نوشته »