
اقبال لاهوری
پیام مشرق
شماره 233
موج را از سینه ی دریا گسستن می توان
بحر بی پایان به جوی خویش بستن می توان
از نوایی می توان یک شهر دل در خون نشاند
یک چمن گل از نسیمی سینه خستن می توان
می توان جبریل را گنجشک دست آموز کرد
شهپرش با موی آتش دیده بستن می توان
ای سکندر سلطنت نازک تر از جام جم است
یک جهان آیینه از سنگی شکستن می توان
گر به خود محکم شوی سیل بلاانگیز چیست
مثل گوهر در دل دریا نشستن می توان
من فقیرم بی نیازم مشربم این است و بس
مومیایی خواستن نتوان شکستن می توان