ورود / عضویت



گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 4 - ادبستان شعر پارسی % %

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 4

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری

حکایت 4

 

روزی به غرور جوانی سخت رانده بودم و شبانگاه به پای گریوه ای سست مانده. پیرمردی ضعیف از پس کاروان همی آمد و گفت: چه نشینی که نه جای خفتن است. گفتم: چون روم که نه پای رفتن است. گفت: این نشنیدی که صاحبدلان گفته اند: رفتن و نشستن به که دویدن و گسستن.

ای که مشتاق منزلی مشتاب

پند من کاربند و صبر آموز

اسب تازی دو تک رود بشتاب

و اشتر آهسته می رود شب و روز

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤