ورود / عضویت



بایگانی‌های باب ششم در ضعف و پیری - ادبستان شعر پارسی

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 9

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 9   شنیده‌ام که درین روزها کهن پیری خیال بست به پیرانه سر که گیرد جفت بخواست دخترکی خوبروی گوهر نام چو درج گوهرش از چشم مردمان بنهفت چنان که رسم عروسی بود تماشا بود ولی به حمله ی اول عصای شیخ بخفت کمان کشید و نزد بر … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 8

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 8   پیرمردی را گفتند: چرا زن نکنی؟ گفت: با پیرزنانم عیشی نباشد. گفتند: جوانی بخواه چو مکنت داری. گفت: مرا که پیرم با پیرزنان الفت نیست پس او را که جوان باشد با من که پیرم چه دوستی صورت بندد؟ پِر هفطاثله جونی می کند عشغ مقری … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 7

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 7   توانگری بخیل را پسری رنجور بود، نیکخواهان گفتندش: مصلحت آن است که ختم قرآنی کنی از بهر وی یا بذل قربانی. لختی به اندیشه فرو رفت و گفت: مصحف مهجور اولیتر است که گله ی دور. صاحبدلی بشنید و گفت: ختمش به علت آن اختیار آمد … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 6

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 6   وقتی به جهل جوانی بانگ بر مادر زدم ، دل آزرده به کنجی نشست و گریان همی‌گفت: مگر خردی فراموش کردی که درشتی میکنی؟ چه خوش گفت زالى به فرزند خویش چو دیدش پلنگ افکن و پیل تن گر از عهد خردیت یاد آمدی که بیچاره … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 5

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 5   جوانی چست ، لطیف ، خندان ، شیرین زبان در حلقه ی عشرت ما بود که در دلش از هیچ نوعی غم نیامدی و لب از خنده فراهم. روزگاری برآمد که اتفاق ملاقات نیوفتاد. بعد از آن دیدمش زن خواسته و فرزند خاسته و بیخ نشاطش … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 4

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 4   روزی به غرور جوانی سخت رانده بودم و شبانگاه به پای گریوه ای سست مانده. پیرمردی ضعیف از پس کاروان همی آمد و گفت: چه نشینی که نه جای خفتن است. گفتم: چون روم که نه پای رفتن است. گفت: این نشنیدی که صاحبدلان گفته اند: … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 3

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 3   مهمان پیری شدم در دیار بکر که مال فراوان داشت و فرزندی خوبروی. شبی حکایت کرد: مرا به عمر خویش به جز این فرزند نبوده است. درختی در این وادی، زیارتگاه است که مردمان به حاجت خواستن آنجا روند. شب های دراز در آن پای درخت بر … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 2

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 2   پیرمردی حکایت کند که دختری خواسته بود و حجره به گل آراسته و به خلوت با او نشسته و دیده و دل درو بسته و شبهای دراز نخفتی و بذله‌ها و لطیفه‌ها گفتی؛ باشد که مؤانست پذیرد و وحشت نگیرد. از جمله میگفتم: بخت بلندت یار … ادامه

گلستان-باب ششم در ضعف و پیری-حکایت 1

سعدی-گلستان-باب ششم در ضعف و پیری حکایت 1   با طایفه ی دانشمندان در جامع دمشق بحثى همى کردم که جوانى درآمد و گفت: در این میان کسى هست که زبان پارسى بداند؟ غالب، اشارت به من کردند. گفتمش: خیر است. گفت: پیرى صد و پنجاه ساله در حال نزع است و به زبان عجم … ادامه