به سر خاک پدر، دخترکی

پروین اعتصامی

قطعه شماره 21

بی پدر

به سر خاک پدر، دخترکی

صورت و سینه به ناخن میخست

که نه پیوند و نه مادر دارم

کاش روحم به پدر می پیوست

گریه ام بهر پدر نیست که او

مرد و از رنج تهیدستی رست

زان کنم گریه که اندریم بخت

دام بر هر طرف انداخت گسست

شصت سال آفت این دریا دید

هیچ ماهیش نیفتاد به شست

پدرم مرد ز بی دارویی

وندرین کوی، سه داروگر هست

دل مسکینم از این غم بگداخت

که طبیبیش به بالین ننشست

سوی همسایه پی نان رفتم

تا مرا دید، در خانه ببست

همه دیدند که افتاده ز پای

لیک روزی نگرفتندش دست

آب دادم به پدر چون نان خواست

دیشب از دیده ی من آتش جست

هم قبا داشت ثریا، هم کفش

دل من بود که ایام شکست

اینهمه بخل چرا کرد، مگر

من چه میخواستم از گیتی پست؟

سیم و زر بود، خدایی گر بود

آه از این آدمی دیوپرست