صد بار بگفتمت ز مستان مگریز

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 957

صد بار بگفتمت ز مستان مگریز

جان در کفمان سپار و مستان مگریز

از من بشنو گریز پا سر نبرد

گر جان خواهی ز حلقه ی جان مگریز

نوشته‌های مرتبط

یاری خواهم که فتنه‌انگیز بود

ادامه نوشته »

عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

ادامه نوشته »

گفتم که مگر غمش بود درمانم

ادامه نوشته »

امروز چه روز است که خورشید دوتاست

ادامه نوشته »

اسرار مرا نهانی اندر جان کن

ادامه نوشته »

ای عشق تو داده باز جان را پرواز

ادامه نوشته »