ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 878

ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار

گر دیده وری ز هر سه بندی زنار

در توبه ی نیستی شو و باک مدار

کاین فقر منزه است ز اغیار و دیار

نوشته‌های مرتبط

باز آمد یار با دلی چون خاره

ادامه نوشته »

جان جانی بیا میان جان باش

ادامه نوشته »

از عقل دلیل آمد و از عشق خلیل

ادامه نوشته »

عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم

ادامه نوشته »

من گردانم مطرب گردان خواهم

ادامه نوشته »

زان دم که شنیده‌ام نوای غم تو

ادامه نوشته »