صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 752

صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

تا کی ز می شیفتگان آشامد

از کار بماندم وز بیکاری نیز

تا عاقبت کار کجا انجامد

نوشته‌های مرتبط

ای ماه چو ابر بس گرستم بی تو

ادامه نوشته »

صد سال بقای آن بت مهوش باد

ادامه نوشته »

ای میر ملیحان و مهان شیئی الله

ادامه نوشته »

آن نور مبین که در جبین ما هست

ادامه نوشته »

حاشا که شود سینه ی عاشق غمناک

ادامه نوشته »

آن شب که تو را به خواب بینم پیداست

ادامه نوشته »