در عشق تو عقل ذوفنون می خسبد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 672

در عشق تو عقل ذوفنون می خسبد

مشتاق در آتش درون می خسبد

بی‌دیده و دل اگر نخسبم چه عجب

خون گشته مرا دو دیده چون می خسبد

نوشته‌های مرتبط

اندر رمضان خاک تو زر میگردد

ادامه نوشته »

خورشید که در خانه بقا می نکند

ادامه نوشته »

دل راز وثاق سینه آواره کنم

ادامه نوشته »

جز صحبت عاشقان و مستان مپسند

ادامه نوشته »

یاری که به نزد او گل و خار یکیست

ادامه نوشته »

آن شخص که رشک برد بر جامه‌ی تو

ادامه نوشته »