خواهم که دلم با غم هم‌خو باشد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 651

خواهم که دلم با غم هم‌خو باشد

گر دست دهد غمش چه نیکو باشد

هان ای دل بیدل غم او در بر گیر

تا چشم زنی خود غم او او باشد

نوشته‌های مرتبط

گفتم صنمی شدی که جان را وطنی

ادامه نوشته »

ما را ز هوای خویش دف زن کردی

ادامه نوشته »

تا بتوانی مدام می‌باش به ذکر

ادامه نوشته »

ای باد سحر تو از سر نیکویی

ادامه نوشته »

ای دوست به دوستی قرینیم تو را

ادامه نوشته »

یاری خواهم که فتنه‌انگیز بود

ادامه نوشته »