بودم شب و روز یار جویای صلاح

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 460

بودم شب و روز یار جویای صلاح

اندر سر من نبود جز رای صلاح

امسال چنانم که نیارم گفتن

یک سال دگر وای مرا وای صلاح

نوشته‌های مرتبط

مه‌رویان را یکان یکان برشمرید

ادامه نوشته »

گفتند که دل دگر هوایی می‌پخت

ادامه نوشته »

ای دل ز جفای دلستانان مگریز

ادامه نوشته »

سرمایه ی عقل مرد دیوانگیست

ادامه نوشته »

کی پست شود آنکه بلندش تو کنی

ادامه نوشته »

بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

ادامه نوشته »