عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 362

عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت

گفتم به تکلف دو سه روزی بنشین

بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت

نوشته‌های مرتبط

تا عاشق آن روی پریزاد شوی

ادامه نوشته »

شادی کردم چو آن گهر شد جفتم

ادامه نوشته »

می‌گرییم زار و یار گوید زرقست

ادامه نوشته »

آن کس که ببست خواب ما را بستم

ادامه نوشته »

در نوبت عشق چشم باشد بر یار

ادامه نوشته »

الجوهر فقر و سوی الفقر عرض

ادامه نوشته »