عانیت حمامة تحاکی حالی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1904

عانیت حمامة تحاکی حالی

تبکی و تنوح فوق غصن عالی

او ناله همی‌کرد و منش می‌گفتم

می نال بر این پرده که خوش می نالی

نوشته‌های مرتبط

آن روح که بسته بود در نقش صفات

ادامه نوشته »

گر عاشق زار روی تو نیستمی

ادامه نوشته »

آن یار که از طبیب دل برباید

ادامه نوشته »

خورشید رخت ز آسمان بیرونست

ادامه نوشته »

هر چند که بار آن شترها شکر است

ادامه نوشته »

خواهی که تو را کشف شود هستی دوست

ادامه نوشته »