در عشق تو خون ز دیده پالید بسی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1866

در عشق تو خون ز دیده پالید بسی

جان در تن من ز غم بنالید بسی

آگاه نئی ز حالم ای جان جهان

چرخم به بهانه ای تو مالید بسی

نوشته‌های مرتبط

خود را چو دمی به یار محرم یابی

ادامه نوشته »

عشقی نه به اندازه ی ما در سر ماست

ادامه نوشته »

آن می که گشود مرغ جان را پر و بال

ادامه نوشته »

من مسخره ی تو نیسستم ای فاجر

ادامه نوشته »

یاری کن و یار باش ای یار مخسب

ادامه نوشته »

چون ممکن نیست اینکه از بر ما برهی

ادامه نوشته »