چون شب بر من تو پای کوبان آیی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1839

چون شب بر من تو پای کوبان آیی

در نیمشبی صبح طرب بنمایی

زلف شب را گره گره بگشایی

چشمت مرسا که سخت بی‌همتایی

نوشته‌های مرتبط

ای کمتر مهمانیت آب گرمی

ادامه نوشته »

از بس که دل تو دام حیلت افراخت

ادامه نوشته »

مانند قلم سپید کار سیهم

ادامه نوشته »

بر ما رقم خطاپرستی همه هست

ادامه نوشته »

ای داده مرا به خواب در بیداری

ادامه نوشته »

این شکل سفالین تنم جام دلست

ادامه نوشته »