با خنده ی بربسته چرا خرسندی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1781

با خنده ی بربسته چرا خرسندی

چون گل باید که بی تکلف خندی

فرقست میان عشق کز جان خیزد

یا آنچه به ریسمانش برخود بندی

نوشته‌های مرتبط

ای در دل من نشسته بگشاده دری

ادامه نوشته »

نی سخره‌ی آسمان پیروزه شوم

ادامه نوشته »

ما را چو ز عشق میشود راست مزاج

ادامه نوشته »

خود هیچ به سوی ما نگاهی نکنی

ادامه نوشته »

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

ادامه نوشته »

شب گوید من انیس می‌خوارانم

ادامه نوشته »