گنجیست نهاده در زمین پوشیده

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1640

گنجیست نهاده در زمین پوشیده

از ملت کفر و اهل دین پوشیده

دیدیم که عشق است یقین پوشیده

گشتیم برهنه از چنین پوشیده

نوشته‌های مرتبط

ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

ادامه نوشته »

شور آوردم که گاو گردون نکشد

ادامه نوشته »

گفتم چشمم گفت به راهش میدار

ادامه نوشته »

یاری که به نزد او گل و خار یکیست

ادامه نوشته »

من بنده ی آن قوم که خود را دانند

ادامه نوشته »

خود هیچ به سوی ما نگاهی نکنی

ادامه نوشته »