ای دوست قبولم کن و جانم بستان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1408

ای دوست قبولم کن و جانم بستان

مستم کن و از هر دو جهانم بستان

با هرچه دلم قرار گیرد بی تو

آتش به من اندر زن و آنم بستان

نوشته‌های مرتبط

دل با هوس تو زاد و بودی دارد

ادامه نوشته »

دیدم در خواب ساقی زیبا را

ادامه نوشته »

گر قدر کمال خویش بشناختمی

ادامه نوشته »

در عشق تو شوخ و شنگ باید بودن

ادامه نوشته »

در جای تو جا نیست به جز آن جان را

ادامه نوشته »

از آتش عشق دوست تفها بزنید

ادامه نوشته »