یک بار دگر قبول کن بندگیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1374

یک بار دگر قبول کن بندگیم

رحم آر بدین عجز و پراکندگیم

گر بار دگر ز من خلافی بینی

فریاد مرس به هیچ درماندگیم

نوشته‌های مرتبط

دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

ادامه نوشته »

آن روح که بسته بود در نقش صفات

ادامه نوشته »

دریا نکند سیر مرا جو چه کند

ادامه نوشته »

دارد به قدح می حرامی که مپرس

ادامه نوشته »

عندی جمل و من اشتیاق و فصول

ادامه نوشته »

در مغز فلک چو عشق تو جا گیرد

ادامه نوشته »