من سر بنهم در رهت ای کان کرم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1338

من سر بنهم در رهت ای کان کرم

کامروز من از تو ای صنم مست ترم

سوگند خورم وگر تو باور نکنی

سوگند چرا خورم چرا می نخورم

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه مرا دهر زبان میدانی

ادامه نوشته »

مرغی که ز باغ پاکبازان باشد

ادامه نوشته »

با نامحرم حدیث اسرار مگو

ادامه نوشته »

ای یوسف جان ز حال یعقوب بپرس

ادامه نوشته »

یا اوحد بالجمال یا جانمسن

ادامه نوشته »

از باده ی لعل ناب شد گوهر ما

ادامه نوشته »