گر باده نهان خوریم بو را چه کنیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1275

گر باده نهان خوریم بو را چه کنیم

وین حال خمار و رنگ و رو را چه کنیم

ور با لب خشک عشق را خشک آریم

این چشمه‌ی چشم همچو جو را چه کنیم

نوشته‌های مرتبط

حیف است که پیش کر زنی طنبوری

ادامه نوشته »

جز جام جلالت ازل نوش مکن

ادامه نوشته »

دل یاد تو کرد چون به عشرت بنشست

ادامه نوشته »

دشنامم ده که مست دشنام توام

ادامه نوشته »

یک سو مشکوة امر پیغام نهاد

ادامه نوشته »

شادم که غم تو در دل من گنجد

ادامه نوشته »