دلدار چو دید خسته و غمگینم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1230

دلدار چو دید خسته و غمگینم

آمد خندان نشست بر بالینم

خارید سرم گفت که ای مسکینم

دل می‌ندهد ره که چنینت بینم

نوشته‌های مرتبط

دلدار به زیر لب بخواند چیزی

ادامه نوشته »

ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست

ادامه نوشته »

من کوهم و قال من صدای یار است

ادامه نوشته »

گفتم چشمم گفت که جیحون کنمش

ادامه نوشته »

آن روی ترش نگر چو قندستانی

ادامه نوشته »

آن کز تو خدای این گدا میخواهد

ادامه نوشته »