افتاده مرا عجب شکاری چه کنم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1142

افتاده مرا عجب شکاری چه کنم

واندر سرم افکنده خماری چه کنم

سالوسم و زاهدم ولیکن در راه

گر بوسه دهد مرا نگاری چه کنم

نوشته‌های مرتبط

آن روز که مهرکان گردون زده‌اند

ادامه نوشته »

ای شب ز می تو مر مرا مستی نیست

ادامه نوشته »

گر در طلب خودی ز خود بیرون‌آ

ادامه نوشته »

در دیده ی صورت ار تو را دامی هست

ادامه نوشته »

من عاشق روی تو نگارم چه کنم

ادامه نوشته »

دل جمله حکایت از بهار تو کند

ادامه نوشته »