جانی دارم لجوج و سرمست و فضول

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1092

جانی دارم لجوج و سرمست و فضول

وانگه یاری لطیف و بی صبر و ملول

از من سوی یار من رسولست خدای

وز یار به سوی من خدایست رسول

نوشته‌های مرتبط

جانی که به راه عشق تو در خطر است

ادامه نوشته »

این نعره ی عاشقان ز شمع طرب است

ادامه نوشته »

دل در بر من زنده برای غم توست

ادامه نوشته »

ای خاک درت ز آب کوثر خوشتر

ادامه نوشته »

هر دل که به سوی دلربایی نرود

ادامه نوشته »

جانی که حریف بود بیگانه شده است

ادامه نوشته »