دریای سرشک دیده ی پر نم ماست

مهستی گنجوی – رباعی شماره 50

دریای سرشک دیده ی پر نم ماست

وآن بار که کوه برنتابد، غم ماست

در حسرت همدمی بشد عمر عزیز

ما در غم همدمیم و غم همدم ماست

نوشته‌های مرتبط

هر کارد که از کشته ی خود برگیرد

ادامه نوشته »

این خوش پسران که اصلشان از چگل است

ادامه نوشته »

هم مستم وهم غلام سرمستانم 

ادامه نوشته »

آن خال که بر گردن مردافکن توست

ادامه نوشته »

هنگام صبوح گر بت حورسرشت

ادامه نوشته »

شب‌ها که به ناز با تو خفتم همه رفت

ادامه نوشته »