مهستی گنجوی – رباعی شماره 187
چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
افتاده به دام و کس نداند حالم
دردی به دلم سخت پدیدار آمد
امروز من خسته از آن می نالم
چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
نویسندگان :
امین پیرانی - حامد پیری
نوشته های مرتبط